چرا اینجور شدیم ما مردم ایران؟
موقعی یکی ضرر کرده ، دیگران خوشحال میشن یا در بهترین حالت شاید در ظاهر باهاش همدردی کنن ولی توی دل میگن آخیش بهتر که ضرر کرده
ولی برعکس
موقعی ببینن یکی سود کرده از ناراحتی میخوان دقققق کنن و در بهترین حالت در ظاهر خوشحال میشن از سود طرف ولی در باطن میگن چرا این سود کرد؟
البته همه مردم اینطور نیستن ولی بنظر من ۸۰ درصد ملت ما این فرمی هسن
بابا دلتون رو بزرگ کنین ، حسادت تا به کجاااااا؟ .
این حسادت نیست رفیق این بخیل بودنه امیدوارم دلشون بزرگ شه چشمشون باز شه
یه سری ها دیگ عادتون شده تیک انداختن.