پیش از ظهور شاردینگ، تصور بر این بود که هیچوقت نمیتوان سه ویژگی «تمرکززدایی»، «مقیاسپذیری» و «امنیت» را در یک پروژه بلاک چینی جمع کرد و همیشه باید یکی از آنها را قربانی سایرین کرد. این سه ویژگی در کنار یکدیگر مفهومی به نام سهگانه مقیاسپذیری را میسازند که اولین بار ویتالیک بوترین آن را مطرح کرد؛ این مفهوم میگوید اگر پروژهای میخواهد مقیاسپذیری بالایی داشته باشد، باید تمرکززدایی و در پی آن، امنیت را قربانی کند و اگر پروژهای قصد دارد به ویژگی تمرکززدایی پایبند بماند، باید از مقیاسپذیری بگذرد.
بحث و گفتگوی زیر پیرامون مقاله «شاردینگ (Sharding) چیست؟ روشی برای بهبود مقیاس پذیری بلاک چین» شکل گرفته است.